اجازه ندهید وسایل تناسب اندام شما گرد و غبار جمع کنند!

بسیاری از خانواده ها این تجربه را داشته اند: وسایل باشگاه می خرند، دو هفته اول مشتاق هستند، از هفته سوم شروع به بهانه جویی می کنند و بعد از یک ماه، رسما تبدیل به جا لباسی می شود.

این در واقع یک موضوع اراده نیست. مشکل این است که ما اغلب تناسب اندام را به عنوان "یک مصیبت انفرادی" به جای "یک فعالیت خانوادگی" طراحی می کنیم. وقتی تمرین فقط دردناک است و نه سرگرم کننده، تنها و نه با خانواده، تسلیم شدن فقط یک موضوع زمان است. برعکس، اگر تناسب اندام بتواند به بازی بین والدین و فرزندان، یا چالشی بین زوجین تبدیل شود، آنگاه تجهیزات گرد و غبار جمع نمی کنند. در عوض، به محبوب ترین کالا در خانواده تبدیل خواهد شد.

آموزش را به یک بازی برای کودکان تبدیل کنید تا بر چالش ها غلبه کنند. کودکان به طور طبیعی فعال، مقلد و رقابتی هستند. با کمی طراحی، تجهیزات باشگاه را می توان به یک زمین بازی والدین-تبدیل کرد.

با استفاده از مقاومت متغیر نوارهای الاستیک، می‌توانید "طناب--جنگ" طراحی کنید. شما و فرزندتان هر کدام یک سر را می کشید، و رقابت می کنید تا ببینید چه کسی می تواند طرف دیگر را از خط مرکزی عبور دهد. یا باند الاستیک را ثابت کنید و اجازه دهید کودکتان مانند یک قایق به جلو بکشد. این نوع بازی‌ها نه تنها هماهنگی کلی و قدرت مرکزی کودکان را بهبود می‌بخشند، بلکه به والدین اجازه می‌دهند تا تمرینات غیرعادی را در حین کنترل سرعت انجام دهند.

توپ‌های طبی نرم نیز ابزار بسیار خوبی برای والدین{0}}کودکان هستند. چند بطری خالی آب را روی زمین بگذارید و به کودک اجازه دهید توپ دارویی را فشار دهد تا اهداف را به زمین بزند، درست مانند بولینگ. یک نسخه پیشرفته این است: والدین ابتدا یک حرکت اسکوات انجام می دهند، سپس توپ را به کودک می دهند، او بلافاصله توپ را هل می دهد تا بطری ها را به زمین بزند. کودک هماهنگی دست-و قدرت انفجاری را ایجاد می‌کند، در حالی که والدین نیز تمرین اسکات را انجام می‌دهند.

اگر در خانه میله ای{0}}کششی دارید، میله را در ارتفاعی تنظیم کنید که کودک بتواند به آن برسد، به کودک اجازه دهید آویزان شود و مانند میمون تاب بخورد و رقابت کنید تا ببینید چه کسی می تواند طولانی ترین موقعیت را حفظ کند. این کار قدرت گرفتن و قدرت شانه و پشت کودک را افزایش می‌دهد، در حالی که والدین می‌توانند از این فرصت برای بالا کشیدن-یا بلند کردن پاهای آویزان استفاده کنند.

کلید تعامل والدین{0}}کودک این است که آن را به عنوان "آموزش کودک" تلقی نکنیم، بلکه به عنوان "بازی با کودک" بدانیم. نقش شما هم تیمی است نه مربی.

تبدیل تمرینات به رقابتی شیرین بین زوج‌ها: رایج‌ترین مانع برای تناسب اندام بین زوج‌ها این است: یک نفر ورزش می‌کند در حالی که دیگری در حال حرکت روی تلفن خود است. با گذشت زمان، کسانی که ورزش می کنند احساس می کنند مورد غفلت قرار گرفته اند، در حالی که آنهایی که در تلفن های خود حرکت می کنند احساس می کنند نادیده گرفته شده اند. راه حل این است که کارهای آموزشی را طراحی کنید که برای تکمیل آنها به دو نفر نیاز است.

از دمبل های قابل تنظیم استفاده کنید. دو نفر پشت سر می ایستند-به-. یک نفر اسکات را انجام می دهد و سپس دمبل ها را از بالای سر به دیگری می سپارد و او اسکات را انجام می دهد و آنها را به عقب می سپارد. سه دقیقه به خودتان زمان بدهید و ببینید چند تکرار را می توانید کامل کنید. این تمرین به طور همزمان باعث کاهش قدرت بدن، تحرک شانه و بهبود کار گروهی می شود.

اگر در خانه دستگاه قایقرانی دارید، می توانید فاصله یکنواختی مانند 500 متر را تعیین کنید. یک نفر پنج ثانیه جلوتر شروع می کند و دیگری تعقیب می کند. اولین کسی که به خط پایان می رسد و دستش را می زند برنده می شود و بازنده کارهای خانه را برای آن روز انجام می دهد. این "مسابقه" نه تنها رقابت را تحریک می کند، بلکه باعث می شود کاردیو کمتر خسته کننده شود.

ساده ترین راه برای بازی نیازی به تجهیزات ندارد. به نوبت تمرینات را روی تشک یوگا انجام دهید، در حالی که طرف مقابل شبیه به آینه است. پلانک، ژست سگ{2}}پرنده، پل گلوت و کوهنوردی گزینه های خوبی هستند. بعد از هر دور 30 ​​ثانیه ای، لیدها را تغییر دهید. از آنجا که شما به یکدیگر «آموزش» می دهید، ارتباطات سرگرم کننده تر می شود.

برد یا باخت هرگز هدف نیست. انجام کاری با هم است. اضافه کردن یک پاداش کوچک به چالش، مانند یک ماساژ ده دقیقه ای برای بازنده، کل فرآیند را تشریفاتی تر می کند.

سه اصل اساسی برای جلوگیری از گرد و غبار از تجهیزات

روش های فوق متنوع به نظر می رسند، اما آنها تنها بر سه اصل ساده مبتنی هستند. تسلط بر اینها به شما این امکان را می دهد که روش های آموزش خانگی بی شماری ایجاد کنید.

اول،تجهیزات را در جایی که قابل مشاهده است قرار دهید. هنگامی که تجهیزات در گوشه ای از بالکن یا انباری قرار می گیرند، اساسا محکوم به فنا هستند. آن را در کنار مبل در اتاق نشیمن، روبروی تلویزیون قرار دهید. هر بار که از آنجا رد می شوید، یک "ریز-یادآوری" است. از نظر روانشناسی، به این "تسهیل محیطی" می گویند-شما نیازی به استفاده از نیروی اراده ندارید. محیط به شما یادآوری خواهد کرد.

دوم، مانع ورود را کاهش دهید. با یک دقیقه شروع کنید هر روز سی دقیقه تمرین نکنید. فقط یک دقیقه با تجهیزات هدف بگیرید. در واقع، وقتی جلوی وسایل بایستید، یک دقیقه اغلب به ده می شود. سخت ترین قسمت پشتکار نیست، بلکه شروع کردن است.

سوم، آموزش را در عادات موجود ادغام کنید. منتظر «وقتی برای ورزش اختصاص دهید» نباشید. در عوض، ورزش را در زمان موجود خود بگنجانید. دو دقیقه در حالی که منتظر بجوش آمدن آب می توانید برای چند حرکت اسکات استفاده کنید. پنج دقیقه بعد از اتمام تکالیف بچه‌ها می‌توان از آن برای یک بازی تمرینات باند مقاومت استفاده کرد. ده دقیقه قبل از خواب می توان برای مجموعه ای از چالش های تقلید استفاده کرد. زمانی که دیگر نیازی به اختصاص زمان خاصی ندارید، ثبات بدون زحمت می شود.

بزرگترین ارزش تجهیزات ورزشی اثبات این نیست که شما «می خواهید پیشرفت کنید»، بلکه در لحظه ای است که واقعاً از آن استفاده می شود. لازم نیست هر روز یک ساعت از آن استفاده کنید. فقط نیاز دارد که او را از نشستن تنها در گوشه ای دور نگه دارید.

لحظه‌ای که شریک زندگی خود را کنار می‌کشید و بچه‌ها را روی دستگاه بلند می‌کنید، متوجه می‌شوید که این «گروه آهنی» ارزش سرمایه‌گذاری را داشت. از امروز، ساده‌ترین راه را برای استفاده از آن انتخاب کنید و آن را امتحان کنید{1}}سپس برمی‌گردید و از خود تشکر می‌کنید.